Ocena niedoboru lub nadmiaru pierwiastków w organiźmie oraz sprawność metabolizmu.
Jest to wygodna metoda oceny mineralnego stanu człowieka przy:
1. wystąpieniu objawów klinicznych zespołu złego wchłaniania (zaburzenia gastryczne),
2. zaburzeniach regulacji gruczołów wewnętrznego wydzielania (zaburzenia hormonalne),
3. zaburzeniach neurologicznych,
4. zaburzeniach wewnętrznych doprowadzających do zaburzeń dermatologicznych (łuszczyca, bielactwo, wypadanie włosów..),
5. leczeniu otyłości,
6. schorzeniach kostno-stawowych,
7. zaburzeniach kardiologicznych,
8. zatruciach pierwiastkami toksycznymi,
9. długotrwałym wysiłku fizycznym w pracy i sporcie,
10. rehabilitacji,
11. profilaktyce.
Określenie zawartości pierwiastków w surowicy, nie oddaje aktualnej ilości tych pierwiastków, ponieważ działają mechanizmy homeostazy wyrównujące poziom pierwiastków we krwi, kosztem rezerw w tkankach.
Spotykamy się często z wieloma osobami cierpiącymi, mimo prawidłowych wyników badań.
Jak wykonać taką analizę pierwiastków z włosów.
1. Zapraszamy do naszego Centrum gdzie po wypełnieniu formularza zostawiamy ok. 300 - 400 mg włosów najbliższych skóry głowy o długości 3 - 4cm. Włosny należy wyciąć z pięciu różnych miejsc z tyułu i z boku głowy. Włosy nie mogą być farbowane.
2. Można do nas wysłać próbkę włosów pocztą wraz z wypełnionym formularzem.
Analiza obejmuje badanie następujących pierwiastków:
Pierwiastki śladowe
Bar, Bor, Chrom, Cyna, Cynk, Fosfor, German, Jod, Kobalt, Krzem, Lit, Magnez, Mangan, Miedź, Molibden, Nikiel, Potas, Selen, Siarka, Sód, Stront, Wanad, Wapń, Żelazo
Pierwiastki toksyczne
Arsen, Glin, Kadm, Ołów, Rtęć
N podstawie analizy składu pierwiastków rozpoznaje się procesy biochemiczne w tkankach.
Równowaga w zakresie bio-pierwistków ma podstawowe znaczenie dla zachowania zdrowia. Naukowcy ustatili normy stężeń pierwiastków, jakie powinien mieć każdy człowiek. Aż 81 pierwiastków znajduje się w tkankach i płynach fizjologicznych człowieka.
Cztery główne pierwiastki ciała ludzkiego (węgiel, wodów, azot i tlen) stanowią aż 96% masy ciała. Pierwiastki występujące w organizmie ludzkim w ilościach większych niż 0,01% noszą nazwę makroelementów, a w ilościach poniżej 0,01% noszą nazwę mikroelementów.
Makroelementy w mg/%
| wapń | magnez | sód | potas | fosfor | żelazo | miedź | cynk | |
| max. | 80,3 | 12 | 45,6 | 18 | 19,2 | 4,55 | 3,24 | 26 |
| min. | 28,0 | 4 | 12,5 | 5 | 12,8 | 2,1 | 1,5 | 14,8 |
Mikroelementy w mg/%
| mangan | chrom | selen | nikiel | kobalt | molibden | lit | ||
| max. | 0,24 | 0,16 | 0,23 | 0,15 | 0,06 | 0,16 | 0,3 | |
| min. | 0,12 | 0,09 | 0,12 | 0,07 | 0,03 | 0,07 | 0,12 |
Bardzo ważne dla równowagi biopierwiastków są wskaźniki tj. ilorazy ilościowe pomiędzy nimi. Metabolizm każdego człowieka ma swoje indywidualne cechy. Różnice zewnętrzne są mało istotne w porównaniu z różnicami na poziomie przemian biochemicznych.
Analiza pierwiastkowa włosów ocenia człowieka pod kątem jego indywidualności. Uwzględnia zaburzenia równowagi biochemicznej, które są dla każdego człowieka samoistne. Przy ocenie ilości minerałów we włosach nie można określić prawidłowo stanu mineralnego w wymiarze bezwzględnym. Różne osoby w stanie zdrowia mogą mieć ilości minerałów znacznie różniące się od siebie.
Utrudnia to standaryzację opisu analizy pierwiastkowej włosów. Celem analizy jest określenie, czy ilość danego pierwiastka we włosach jest wyznacznikiem jego zawartości w organizmie. Dlatego wyniki odbiegają od wzorców badań biochemicznych. Na przykład jeżeli klient A ma dużą zawartość żelaza we włosach, a klient B małą, nie należy wnioskować, że klient A ma go za dużo, a klient B za mało.
Do trzeciej grupy należą pierwiastki silnie toksyczne, których obecność w organizmie w każdym stężeniu jest niepożądana. Dopuszczalne stężenia głównych pierwiastków toksycznych w mg/%
| aluminium | kadm | rtęć | ołów |
| 0,9 | 0,03 | 0,2 | 0,8 |
Zaletą analizy jest obszerny komentarz do wyników przedstawiony przez doświadczonych fachowców z Laboratorium oraz prognozy niekorzystnych zmian w najbliższym czasie procesów biochemicznych w organizmie, o ile nie podejmie się proponowanej terapii przeciwdziałającej.
