salviaSALVIA to komputerowy przyrząd pomiarowy do kompleksowej oceny stanu zdrowia pacjenta, opracowany przez dr Josefa Jonasza z Pragi Czeskiej. To skuteczne narzędzie w rękach lekarza, wykorzystujące metodę EAV (elektroakupunktura wg Volla), pozwalające opracować mapę toksycznych obciążeń organizmu. Nadmiar toksyn, pasożytów i powstające infekcje, w znacznym stopniu przyczyniają się do powstawania różnych schorzeń, dlatego, aby osiągnąć trwałą poprawę zdrowia, należy je usunąć, doprowadzając do równowagi organizmu.

Ta metoda diagnozuje i umiejscawia źródła zaburzeń i ich przyczyny. Wykrywa wszelkie zaburzenia organizmu np. boreliozę, salmonellę, chlamydię, mykoplazmę, różne alergeny itp. Pomaga zdiagnozować i zwalczyć większość chorób cywilizacyjnych:

  • syndrom przewlekłego zmęczenia
  • obciążenia drobnoustrojami
  • „chodzące bóle”
  • patologiczne zmiany skórne
  • problemy gastryczne
  • zaburzenia emocjonalne
  • skłonności nowotworowe
  • pozostałości chorób tropikalnych
  • zmiany zwyrodnieniowe
  • i wiele, wiele innych.

badanie salvią Salvia to mały, prosty w obsłudze przenośny interfejs współpracujący z dowolnym komputerem, np. laptopem. Obserwując wskazówkę przyrządu, terapeuta szybko ocenia stan zdrowia badanego.
Ważną cechą przyrządu jest możność oceny przydatności produktów żywnościowych, leków, kosmetyków, używek, materiałów dentystycznych, biżuterii itp. dla konkretnej osoby, zanim wystąpią przykre objawy braku tolerancji, po ich użyciu.
Dzięki Salvii mamy możliwość precyzyjnego opracowania strategii kierowanego i kontrolowanego oczyszczania organizmu z toksyn oraz sprawdzania jego przebiegu i efektów. Wykonuje się tzw. mapę toksycznych obciążeń organizmu . Badanie to pozwala stwierdzić:

  • obecność toksyn w organizmie człowieka,
  • zbadać funkcjonowanie poszczególnych organów,
  • przeprowadzić dobór artykułów spożywczych, kosmetycznych itp.
  • zbadać tolerancję na wszelkiego rodzaju preparaty,
  • dokonać diagnostyki psychologicznej
  • i wiele innych .

Przyrząd pozwala na określenie stref patogennych oraz ognisk zapalnych. W ten sposób dokonuje się kilkudziesięciu pomiarów w określonych punktach, z których pewne okażą się patologiczne. Następnie badający wprowadza te dane do komputera lub wykorzystując swoje doświadczenie dokonuje analizy i stawia diagno­zę. Przykładowo, okazuje się, że np. nerki pacjenta wy­kazują parametry od­biegające od normy. W takim przypadku należy poszukać dalej i dotrzeć, gdzie leży przyczyna. Faza diagnostyczna jest najbardziej skomplikowana, wymaga bowiem od badającego szerokiej wiedzy nie tylko na temat cho­rób wewnętrznych, ale także neurologii, toksykologii mikrobiologii, fizjolo­gii i innych. Jest to za­tem metoda interdyscyplinarna. Teraz następuje druga faza diagnozowania. Opiera się ona na za­dziwiającej własności, polegającej na oddziaływaniu na człowieka każdej sub­stancji, z którą się ze­tknie lub której dotknie. Wpływ ten, pozytywny, negatywny lub neutralny jest jednak niewielki i człowiek nie postrzega go swymi zmysłami. Można go jednak znakomicie okre­ślić za pomocą przy­rządu Salvia. Wykonuje się w ten sposób mapę obciążenia organizmu a następnie w sposób indy­widualny i celowany dobiera się preparaty – suplementy diety, które działają w sposób informacyjny i są odpowiednie dla danej osoby.